عنوان: "روشهای عایقکاری دیوار زیرزمین و نکات اجرایی مهم"
برای عایقکاری دیوار زیرزمین دیوار باید بهطور کامل تا زیر سقف عایق شود. دیوارهای سرامیک یا سنگ نیز به همان ترتیب نیاز به عایق رطوبتی دارند. برای جلوگیری از نفوذ رطوبت از قسمتهای سوراخ شده توسط توری رابیتس، این نواحی باید با مواد عایق مخصوص پُر شوند.
عایقکاری دیوار زیرزمین یک بخش حیاتی در ساخت و ساز است که به جلوگیری از نفوذ رطوبت و آب به داخل ساختمان کمک میکند. برای اجرای صحیح این نوع عایقکاری، لازم است به چند نکته کلیدی توجه شود. ابتدا، عایقکاری باید بهصورت یکپارچه انجام گیرد، بهطوری که فاصله زمانی بین عایقکاریهای افقی و قائم به حداقل برسد تا از نفوذ رطوبت جلوگیری شود.
از معمولترین روشهای عایقکاری دیوار زیرزمین میتوان به استفاده از قیر و گونی یا قیر و مشمع اشاره کرد. این عایقها باید بهگونهای اجرا شوند که رطوبت نتواند از زمین به داخل دیوار نفوذ کند. در این راستا، انتخاب مواد درست و رعایت فواصل کافی در لایهها از اهمیت بالایی برخوردار است.
برای اطمینان از حفاظت کامل، عایقکاری باید از بالا به پایین صورت گیرد و لایههای گونی باید بهگونهای روی هم قرار گیرند که هیچ فضایی برای نفوذ رطوبت باقی نماند. در مواردی که عمق زیرزمین ≤کم>است و خطر ریزش خاک وجود ندارد، میتوان از روش خاصی برای عایقکاری استفاده کرد. در این روش، ابتدا تیغهی محافظ عایق اجرا شده و سپس ملات ماسه سیمان و عایق قائم اعمال میشود.
در مورد روشهای مخصوص زمینهای ریزشی، ابتدا عایق افقی باید زیر دیوار زیرزمین اجرا شود و پس از آن، پشت دیوار با ملات ماسهسیمان اندود گردد. این روش بهمعنای ضرورت حفظ پیوستگی عایق در نواحی مختلف است.
محل عبور لولهها و دودکشها بهصورت پیشبینیشده در دیوار زیرزمین باید نصب گردد تا از آسیب دیدن عایق جلوگیری شود. مهم است که لولههای آب گرم و دودکشها مستقیم با عایق قیری تماس نداشته باشند تا از ذوب شدن آنها جلوگیری شود، که میتواند به کیفیت عایق آسیب برساند.
